{"id":84918,"date":"2025-01-30T22:20:54","date_gmt":"2025-01-30T20:20:54","guid":{"rendered":"https:\/\/centcols.org\/?p=84918"},"modified":"2025-10-15T03:27:35","modified_gmt":"2025-10-15T01:27:35","slug":"chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/centcols.org\/nl\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/","title":{"rendered":"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331)"},"content":{"rendered":"
<\/blockquote>\n\n\n\n
\n

Het einde van een prachtig avontuur<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Preambule<\/h2>\n\n\n\n

Begonnen in 2000, eindigde de grote Alpenoversteek (Alpine en Pre-Alpine) op 11 juli 2003 in VENICE, het einde van de 4th<\/sup> rit georganiseerd door de Cyclos-Randonneurs-Thononais en geleid door Georges ROSSINI.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>
\n

Om met een goed gevoel te eindigen, besloot ik dit jaar vanuit mijn woonplaats Chauny (Aisne 02) te vertrekken, waardoor ik nog eens 600 km en 4 etappes aan mijn reis toevoegde.<\/p>\n\n\n\n

Het is gebruikelijk in de branche om te zeggen dat Thonon-Veneti\u00eb de moeilijkste en de mooiste is. Ik kan de 2th<\/sup> punt, maar persoonlijk blijft Thonon-Trieste voor mij de moeilijkste van de vier.<\/p>\n\n\n\n

Chauny-Thonon-Veneti\u00eb, afgelegd in 14 etappes, was een aaneenschakeling van prachtige en grandioze etappes, puur genieten. Het bijzonder warme weer dit jaar was ongetwijfeld een belangrijke factor. Het is echter de moeite waard om op te merken dat de start eind juni mij in staat stelde om de hitte en de bijbehorende ongemakken te vermijden.<\/p>\n\n\n\n

Chauny en Veneti\u00eb liggen 1878 kilometer uit elkaar, met 23.000 hoogtemeters en 60 bergpassen. Ik nodig je uit om een deel van de actie te volgen in deze paar regels...<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/a><\/p>\n\n\n\n

Voorbereiding<\/h2>\n\n\n\n
\n

Op een reis als deze kun je niets aan het toeval overlaten en als perfectionist van nature leg ik me altijd toe op deze opwindende fase van een reis.<\/p>\n\n\n\n

Lang geleden besloot ik om mijn langeafstandstochten alleen te maken. Hoewel dit de gemiddelde persoon vaak intrigeert, biedt het een aantal voordelen, niet in de laatste plaats vrijheid. Voeg daar de autonomie aan toe en ik denk dat deze 2 woorden samenvatten wat mij al meer dan 20 jaar motiveert. Alleen op pad gaan heeft me nooit bang gemaakt - integendeel, het is een waar genoegen.<\/p>\n\n\n\n

Naar het buitenland gaan zit altijd vol verrassingen en hindernissen. De taal natuurlijk, en het is niet altijd makkelijk om de weg te vragen, een maaltijd te bestellen, een hotelkamer te boeken of de trein te nemen. Maar ook dit jaar zal ik weer bewijzen dat je elkaar met een beetje doorzettingsvermogen altijd kunt begrijpen. Soms zijn er een paar verrassingen, vooral als het gaat om het ontcijferen van een restaurantmenu, maar dat is allemaal onderdeel van de reis. Het lastigste deel van de voorbereiding op Chauny-Veneti\u00eb was ongetwijfeld hoe ik van Veneti\u00eb terug naar Chauny zou komen. Was vliegen de juiste oplossing?<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>
\n

Ja, zonder twijfel, in ieder geval de snelste, maar tegen welke prijs. Een enkele reis van Veneti\u00eb naar Parijs is bijna verboden. Dus ik kies voor de trein. Het is vrij moeilijk om betrouwbare informatie te krijgen, sommige mensen zeggen dat je zonder problemen terug kunt komen van Veneti\u00eb met je fiets, terwijl anderen me vertellen dat je niet terug kunt komen van Veneti\u00eb met een fiets. Het is jammer om een reis te annuleren vanwege de terugreis!<\/p>\n\n\n\n

De informatie die ik kreeg van vrienden in de 100 cols club stelde me een beetje gerust, maar je moet reizen met je fiets gedemonteerd in een tas. Kortom, het is identiek aan de terugkeer uit Tri\u00ebst in 2000.<\/p>\n\n\n\n

Er is zelfs een rechtstreekse trein tussen Veneti\u00eb en Parijs, zonder overstappen (geweldig). Vertrek uit Mestres om 19.00 uur, aankomst in Parijs om 9.00 uur de volgende dag.<\/p>\n\n\n\n

Op zo'n terugreis heb je een flinke dosis geduld nodig, want 3 uur wachten in Mestre, 3 uur in Parijs is lang, maar het Alpenavontuur is aan die prijs, tenzij je kiest voor een terugreis per fiets, maar dan!<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/a><\/p>\n\n\n\n

De start<\/h2>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Het is 6.45 uur als ik poseer voor de foto voor het huis. Mijn vrouw verbergt haar emoties, en ik ook. Er is altijd iets wreeds aan vertrekken, het is alsof je uit elkaar wordt gerukt. Je moet snel vertrekken en je hart en ziel in de reis leggen...<\/p>\n\n\n\n

Je gezin 15 dagen achterlaten is geen sinecure, 20 jaar in het vak en nog steeds dat kriebeltje in mijn hart, dat stemmetje in mij dat lijkt te zeggen:<\/p>\n\n\n\n

-Ga niet, blijf thuis...\u00ab.\u00bb<\/p>\n\n\n\n

Maar de smaak voor avontuur is te sterk en er is een catastrofe voor nodig om het idee om te vertrekken op te geven.<\/p>\n\n\n\n

En daar ging ik!<\/p>\n\n\n\n

Nieuw uitgerust met een digitale camera, ben ik vastbesloten om wat foto's te maken. Ik had Chauny nog niet verlaten of de foto liet me al wachten. Ik hou van \u00abstart\/finish\u00bb-achtige foto's met het bord van de stad prominent in beeld, dus waarom zou ik mezelf dat ontzeggen? Mijn camera heeft een capaciteit van 800 foto's, dus ik heb genoeg ruimte - in feite zal ik nog ruim 300 foto's maken.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Chauny Mailly-le-Camp 162 km<\/h3>\n\n\n\n
\n

De route van vandaag is vrij bekend tot F\u00e8re-en-Tardenois. Dan is het op naar de Marnevallei en zijn prachtige hobbels. In feite zal de etappe van 162 km vrij heuvelachtig zijn. Ik kwam om 16.45 uur aan bij H\u00f4tel St-Eloi in Mailly-le-Camp. Een snelle rondleiding door de stad (zonder veel interessants) en daarna even rusten.<\/p>\n\n\n\n

Ik heb de eerste 3 nachten in een hotel geboekt. Daarna zie ik wel waar ik uitkom in Itali\u00eb. Blijkbaar is het geen probleem om accommodatie te vinden in Itali\u00eb, en dat zal wel blijken.<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Mailly-kamp Moloy: 177 km<\/h3>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Ik begin deze fase om 7.30 uur.<\/p>\n\n\n\n

De route loopt nu door het departement Aube. 2 BPF controles worden toegevoegd aan mijn verzameling. (Brienne-le-Ch\u00e2teau en Clairvaux).<\/p>\n\n\n\n

<\/a>Het wordt een zware etappe, met de verzengende hitte vandaag en af en toe een welkome \u00abbistro\u00bb, dus de lange, eindeloze rechte stukken slijten een beetje op mijn kracht en ik kan niet wachten om het achter de rug te hebben.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n

Om 18.00 uur kwam ik aan bij het hotel dat ik had geboekt. Helaas was het nog niet open. Teleurstellend, ik droomde al van een goede douche. Ik loop door het dorp en ontdek een echte oase aan het einde van een smalle straat. Een bed and breakfast in een typisch huis. De eigenaar, die een beetje verbaasd was me te zien, stemde ermee in me onder te brengen en, na enige aarzeling, de maaltijd en het ontbijt voor me te koken - wat wil je nog meer?<\/p>\n\n\n\n

Wat een traktatie is deze omelet met friet en salade, het vrolijkt me een beetje op. Ik val in slaap. Om 21.30 uur is er geen cyclo meer, hij slaapt al en als klap op de vuurpijl staat mijn fiets veilig in huis!<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Moloy Saint-Laurent-en-Grandvaux: 171 km<\/h3>\n\n\n\n

Het was een gemakkelijke start van de etappe tot Dijon, maar het was een zware rit door deze grote stad. Ik werd vriendelijk begeleid door een jonge fietser, en na 1 uur doodsangst kwam ik eindelijk uit de prefectuur van de C\u00f4te d'Or.<\/p>\n\n\n\n

Ik kom rond het middaguur aan in St-Jean-de-Losne. Ik heb nog maar 62 km afgelegd. De hitte is opnieuw drukkend, zwaar, het ruikt naar onweer? Ik heb snel een hapje gegeten en ben zonder veel enthousiasme weer op weg gegaan.<\/p>\n\n\n\n

Ik trakteer mezelf op een lekker hapje in een theesalon in Arbois. De patissier vroeg me naar mijn reis. Toen ik vertelde dat ik naar Veneti\u00eb ging, zei ze schalks:<\/p>\n\n\n\n

-\u00ab Ik hoop dat je een mooie Venetiaanse vrouw ontmoet\u00bb.\u00bb<\/p>\n\n\n\n

Ik antwoord onmiddellijk:<\/p>\n\n\n\n

-\u00ab Denk je dat mijn vrouw gelukkig zal zijn?\u00bb<\/p>\n\n\n\n

De dame verontschuldigde zich, verward, na\u00efef denkend dat een Randonneur die 14 dagen op een fiets vertrekt alleen maar single kon zijn! Maar nee!<\/p>\n\n\n\n

Na een royale maaltijd ben ik klaar voor de klim naar Champagnole. Daar ontmoet ik een mede-Diagonalist. Toen hij zag dat ik stopte om een kleine natuurlijke behoefte te bevredigen, aarzelde onze man niet om even bij me te komen zitten en een praatje met me te maken, wat leuk was, nietwaar?<\/p>\n\n\n\n

Het terrein is nu behoorlijk gemarkeerd, wat normaal is omdat we in de Jura zijn, en morgen zullen we de eerste passen zien, althans dat wilde ik zeggen!<\/p>\n\n\n\n

Het is 18.20 uur als ik binnenkom in Hotel de la Poste, een heerlijk, vriendelijk hotel. Het weer slaat om en ik ben bang dat het morgen gaat regenen!<\/p>\n\n\n\n

Saint-Laurent-en-Grandvaux Saint-Gingolf: 95 km<\/h3>\n\n\n\n

Vanochtend kreeg ik bevestiging van het weerbericht: het regent!<\/p>\n\n\n\n

<\/a>Ik beklom de Col de la Savine in de stromende regen en kwam volledig doorweekt aan in Les Rousses.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

\u00a0Ik heb hier veel herinneringen. Dus haastte ik me om een ansichtkaart te kopen om mijn tijd hier te vereeuwigen. Verschillende jaren op rij kwam ik hier met mijn kleine gezin om te langlaufen!
Na Les Rousses volgt de beklimming van de Col de la Givrine en de oversteek naar Zwitserland.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>
\n

Ik koos voor de oversteek van het Meer van Gen\u00e8ve tussen Nyon en Yvoire, wat me een lange omweg bespaarde, en laten we eerlijk zijn, ik vind het niet erg om het meer per boot over te steken. Het ging heel snel. Dan is het weer terug naar Thonon via de vreselijke N5, die net zo gevaarlijk is als altijd. Ik kan niet wachten tot het voorbij is. Tegen de tijd dat ik in Evian aankwam, had ik een beetje honger. Ik trakteerde mezelf op mijn eerste pizza. Daarna ga ik weer op weg langs het prachtige meer van Gen\u00e8ve. Ik kom om 15.30 uur aan in St-Gingolf - het is nog vroeg. Ik heb twee opties: of ik ga door, wat betekent dat ik in Zwitserland moet slapen, met het ongemak van een fikse rekening, of ik stop in St-Gingolf aan de Franse kant. Het weer is dreigend, misschien is een kortere etappe gunstig, en per slot van rekening heb ik al 30 km bespaard ten opzichte van mijn routeplan, dat een stop in Thonon voorschreef.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n

St Gingolf heeft de ongebruikelijke onderscheiding dat het zowel Frans als Zwitsers is, wat echt vreemd is!<\/p>\n\n\n\n

Mijn kamer in Hotel National biedt een prachtig uitzicht op het meer. Jammer dat het grijze weer het plaatje een beetje bederft. Het giet, dus ik heb me weer eens goed gedragen.<\/p>\n\n\n\n

Morgen wordt het mooi weer!<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Saint-Gingolf Sint-Oyen: 118 km<\/h3>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Vandaag is het offici\u00eble vertrek van Thonon naar Veneti\u00eb, en vanaf nu verlaat ik Frankrijk voor 10 dagen.<\/p>\n\n\n\n

Er is weinig of geen regen gevallen, maar de hitte is nog niet terug. Ik heb een kleine hagelbui moeten doorstaan tijdens de beklimming van de Grand-St-Bernard.<\/p>\n\n\n\n

De etappe van vandaag heeft twee moeilijkheden, waaronder de beklimming van Champex, een pas die niet officieel erkend is door de 100 cols club, maar desondanks een moeilijke pas. Het is een goede warming-up. Op de top stop ik voor een verfrissing in een prachtige Zwitserse herberg.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n

\u00a0Ik was van plan om een tussenstop te maken in Bourg-St-Pierre, maar gezien het tijdstip van de dag ga ik verder en pak ik de Col du Grand-St-Bernard aan (de hoogste pas van deze reis, 2469 m). Het eerste deel van de beklimming is gemakkelijk, maar een paar kilometer voor de top moet ik kiezen: of ik neem de tunnel, of ik ga verder over het kleine weggetje. Zonder aarzelen neem ik het mooie maar ruige weggetje dat me naar de top van de Grand-St-Bernard zal brengen. Overigens denk ik dat de tunnel verboden terrein is voor fietsen.<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

In de afdaling steken we de grens met Itali\u00eb over en gaan op zoek naar een hotel voor de etappe. We belandden in St Oyen, een charmant bergdorpje en een mooi hotel. Ik kreeg een hele mooie kamer, helemaal van massief grenen. De prijs was een bescheiden \u20ac34, inclusief ontbijt.<\/p>\n\n\n\n

Die avond was de sfeer in het hotel geweldig. Ik ontmoette twee Oostenrijkse fietsers die vanuit Antibes op weg waren naar hun thuisland. Voeg daar een Engelse toerist (geen fietser) aan toe en we hebben een zeer kosmopolitische tafel, maar soms is het moeilijk om elkaar te verstaan!<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Saint-Oyen Biella: 147 km<\/h3>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Na het ontbijt laat ik mijn twee Oostenrijkse metgezellen achter. Het is 7.50 uur en vandaag begin ik aan mijn 6th<\/sup> etappe. Ik heb al 731 km afgelegd sinds Chauny. Ik ben in goede vorm en iets zegt me dat het vanaf nu zonnig en warm gaat worden. Het bewijs zit in deze etappe. De doorsteek van de Aostavallei is verstikkend, en ik heb deze zomer vaak aan die etappe gedacht, hoe heet het geweest moet zijn! Het moet echt zwaar zijn geweest in augustus met die hittegolf.<\/p>\n\n\n\n

Aosta is gemakkelijk over te steken, daarna een lang vlak stuk naar St-Vincent.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n

De Col di Joux, met zijn onregelmatige hellingen over de hele 15 km, verstoort deze relatieve rust een beetje. Ik had een prachtige afdaling naar Verres waar ik het kasteel bewonderde.<\/p>\n\n\n\n

Ik consolideerde mijn voorsprong weer vandaag en het was in Biella dat ik mijn fietstassen neerzette. Biella is een grote stad. Het is een grote stad, dus het is moeilijk om een goedkoop hotel te vinden! Ik betaal \u20ac47 voor een kamer.<\/p>\n\n\n\n

Ik vind het heerlijk om 's avonds door de stad te slenteren en te genieten van een goed biertje! De beloning na een dag hard werken!<\/p>\n\n\n\n

De kleine bistro waar ik vanavond stop, ziet er erg leuk uit. Er hangt een geweldige sfeer. De eigenaar biedt me meteen een bord toast met Aosta-ham en boter aan. Hoeveel bistro's zouden dit doen in ons land?<\/p>\n\n\n\n

Zoals je op deze pagina's zult zien, zijn de Italianen echt een vriendelijk, gastvrij volk. Ik kan luid en duidelijk zeggen dat we op hotelgebied nog veel kunnen leren van onze transalpine buren. Bij hen zijn er zoveel kleine details die van een gewoon verblijf een aangenaam verblijf maken.<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

De sfeer in het caf\u00e9 is vriendelijk en de klanten (allemaal mannen) proberen me wat beter te leren kennen. Ik vertel ze dat ik met de fiets reis, en natuurlijk bewonderen ze me. Ik heb dit elders al gelezen, maar ik kan het bevestigen: de fiets is een geweldig communicatiemiddel.<\/p>\n\n\n\n

De avondmaaltijd wordt gebruikt in een restaurant dat ook heel bijzonder is. De kamer is enorm, met hele hoge plafonds. Toen ik aankwam, waren we maar met z'n vieren. De sfeer is weliswaar kil, met iedereen die elkaar vol ontzag aanstaart. Het is vreemd, meer een grote kantine dan een restaurant. Er is hier geen privacy en ik zal deze plek snel verlaten!<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Biella Reno: 136 km<\/h3>\n\n\n\n

De 7th<\/sup> Dit deel van mijn reis tussen Chauny en Veneti\u00eb wordt geweldig. Aan de ene kant is het mooi weer, niet erg warm (ik krijg zelfs een klein buitje) maar toch mooi weer.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

<\/a> <\/a>Het begin van de etappe, over een zeer luchtige, zeer panoramische weg, hier wil je alles fotograferen, het is prachtig. De dorpen lijken zich vast te klampen aan de bergen.<\/p>\n\n\n\n

Ik ging zo op in de sfeer dat ik een beetje de weg kwijtraakte en omhoog klom naar het dorpje Piedicavallo: het einde van de wereld!<\/p>\n\n\n\n

Aan het einde van dit dorp zijn er geen wegen meer en het is erg pittoresk. Ik vind het moeilijk om weg te gaan, ik zit hier goed, maar de etappe is nog maar net begonnen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>
\n

De klim naar Bielmonte is een genot. Mooie, rustige weg, geen verkeer. Het is ongelooflijk, de minder bereden wegen zijn van onberispelijke kwaliteit, het asfalt ziet eruit alsof het vers is aangelegd, er zijn geen gaten, het is net biljart, wij fietsers vinden het geweldig en willen meer! Wat ook geweldig is aan deze regio, is dat het wegennet uitmuntend is, vooral op de minder bereden wegen. Wie weet waarom?<\/p>\n\n\n\n

Checkpoint in Bielmonte en souvenirfoto gemaakt door een groep mountainbikers (niemand is perfect!)<\/p>\n\n\n\n

Dan is er een opeenvolging van kleine passen die hier bekend staan als Bocchetto, met prachtige, zo niet magische namen: Bocchetto di Livrea; Bocchetto di Rubello; Bocchetta di Puntiggio. Voeg daarbij het feit dat dit alles bergafwaarts is, en je moet toegeven dat de weg naar Veneti\u00eb gemakkelijk is!<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n

Na Coggiola gaat de weg verder bergafwaarts tot hij uiteindelijk het Lago Maggiore bereikt.<\/p>\n\n\n\n

Vanavond zet ik mijn motor neer in Reno, vertrouwend op de organisator, die een lijst met hotels aan de route heeft gekoppeld.<\/p>\n\n\n\n

Ik koos voor de \u2019Alberga riva\u00ab, een charmant hotel aan de oevers van het Lago Maggiore. Vanaf het balkon van mijn kamer kan ik de boten op het meer bewonderen. Het is zo mooi en ontspannend, en hier lijkt het leven tot stilstand te zijn gekomen.<\/p>\n\n\n\n

Nogmaals wil ik \u00abde goede fee\u00bb bedanken die me heeft laten kennismaken met deze prachtige hobby fietsen. Wat een genot is het om met de fiets te reizen! Iedereen die niet met de fiets reist weet niet wat geluk is, dat is bot maar ik meen het oprecht.<\/p>\n\n\n\n

We serveren hier geen maaltijden. Maakt niet uit, ik hoef maar 100 meter te lopen en ik ontdek een restaurant, en wat meer is, we eten buiten op het terras en onder een prieel bedekt met groen... op het menu: zelfgemaakte lasagne, wat een traktatie!<\/p>\n\n\n\n

Vanavond ben ik op de helft en als alles goed gaat, ben ik over een week in Veneti\u00eb!<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Reno Torno: 112 km<\/h3>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Als ik blijf zeggen dat dit een geweldig podium is, of zelfs het beste, ben ik bang dat de lezer zich gaat vervelen. Toch moet ik het nogmaals zeggen, en ik moet er zelfs aan toevoegen dat de 8th<\/sup> Het podium zal het mooist zijn!<\/p>\n\n\n\n

Het is erg warm vandaag en het gaat lekker, dus ik heb me 6 km vergist in de route. Niet erg! Ik ben in topvorm en de droomomgeving geeft me het tienvoudige aan kracht. De klim naar Sella dell Casere is lang en zwaar, maar wat een beloning. Een droomomgeving, een ansichtkaartomgeving, stel je voor:<\/p>\n\n\n\n

Met het bos op de voorgrond, het meer in het midden, de bergen op de achtergrond, de besneeuwde toppen, de intens blauwe lucht en de stralende zon is Capanna Gigliola de mooiste controlepost in de Thonon Veneti\u00eb Pre-Alpen. Dit is een volledig persoonlijke mening, die misschien niet door iedereen wordt gedeeld, maar volgens een vriend van de Club des Cent Cols die op een steenworp afstand van de plek woont, heb ik buitengewoon veel geluk gehad:<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n

 -\u00ab Wist je dat je ongelooflijk veel geluk hebt om het Lago Maggiore en zijn bergen te kunnen zien, waarderen en fotograferen vanaf de toevluchtsoord Gigliola, er zijn gemiddeld maar vijf mistvrije dagen in de hele zomer in deze regio. Als goede regionale klimmer kom ik hier meerdere keren per jaar langs en soms kan ik de bergen aan de overkant nauwelijks zien! \u00bb (Jules DEJACE)<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Capana Gigliola is een magische plek en ik vind het moeilijk om weg te gaan. Ik wil mijn geweldige tijd hier absoluut vastleggen op film, en ik zweer nogmaals dat ik terug zal komen met mijn vrouw, en waarom niet op de fiets?<\/p>\n\n\n\n

De klim over de Passo di Cuvignone is zwaar, het is heet en de helling is zwaar, en dan de duik (ik kan er geen ander woord voor vinden omdat de helling zo duizelingwekkend is) in Mesensava. Ik passeer enkele mooie en pittoreske dorpjes en kom aan in Zwitserland voor een korte tussenstop. Ik verlaat Chiasso (zo veel herinneringen hier, ik ben daar 25 jaar geleden met 3 vrienden doorheen gereden, we gingen naar Corfu, ik was niet op de fiets maar ik reisde toen met de trein)!<\/p>\n\n\n\n

Hier ben ik dan, terug in Itali\u00eb (ik ga er nooit meer weg). Como, een grote stad, staat synoniem voor een moeizame oversteek. Gelukkig waren twee fietsers die ik op een kruispunt tegenkwam bereid me de weg te wijzen en me weer op het juiste spoor te zetten.<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>
\n

De etappe eindigt in Torno, een triest hotel (het lelijkste van de reis) en bovendien is het restaurant vol! Maar ondanks alles heb ik uitstekend gegeten in een panoramisch restaurant met uitzicht op het Comomeer.<\/p>\n\n\n\n

Ik maak me wel zorgen, want mijn fiets staat in een garage op 200 meter van het hotel. Morgenochtend vertrek ik vroeg, omdat het restaurant dan nog gesloten is. Afgesproken is dat de serveerster mijn fiets om 1 uur 's nachts terugbrengt, als het restaurant sluit? Bij twijfel laat ik mijn wekker midden in de nacht afgaan om te kijken of mijn rossinante op me wacht. En ja, de hotelier meent het, de fiets is er en hij staat klaar om mee terug te gaan!<\/p>\n\n\n\n

Liefde is mooi...<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Torno Saint-Pellegrino: 125 km<\/h3>\n\n\n\n

De klim naar Piano del Tivano is lang en zwaar. Ik passeer veel fietsers. Het is zondag en het is hier druk. Op de pas is het, ondanks het vroege tijdstip (9.30 uur), druk. Mensen zijn gekomen om de dag door te brengen. Het is mooi weer en een aangename plek om te zijn. Na een gevaarlijke afdaling ga ik op weg naar Lecco. Veel verkeer en lange tunnels.<\/p>\n\n\n\n

Ik verlaat het hotel om 7.15 uur zonder ontbijt zoals gepland. Na een paar kilometer stop ik bij een bistro waar ik eindelijk kan genieten van koffie en gebak.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>
\n

We verlaten Lecco en beginnen aan de klim naar Sella di Balabio. Eindeloze rijen auto's halen me in en het is erg gevaarlijk, niet te vergeten steil en erg heet. Moeilijk!<\/p>\n\n\n\n

Ik stop voor de lunch en om even op adem te komen. Na mijn pauze begint de langverwachte rust in het verkeer voelbaar te worden.<\/p>\n\n\n\n

Deze keer verlaat ik het merengebied en ga ik naar het hooggebergte. De rest van de dag verloopt soepel, maar nog steeds met een constante stroom auto's en motoren. De tussenstop in St-Pellegrino is een welkome, het mooie kuuroord dat wereldberoemd is om zijn goede \u00abijskoude\u00bb water.<\/p>\n\n\n\n

Vanavond logeer ik in een hotel, of eigenlijk een pension voor ouderen. Mijn buurman aan tafel kent Frankrijk goed. Hij vertelt me alles over de steden die hij heeft bezocht en helpt me bij het kiezen van mijn maaltijd. Aardige oude kerel.<\/p>\n\n\n\n

Desondanks was de maaltijd nogal matig, en het ontbijt ook niet geweldig. Ik ben bang dat ik er de rest van mijn reis voor zal moeten betalen.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

San-Pellegrino Bienno: 111 km<\/h3>\n\n\n\n

De etappe van vandaag zal in alle opzichten verzengend zijn. Verstikkende hitte vanaf 11 uur 's ochtends en moeilijke passen, zoals de Passo della Pessalona. Een hoogtepunt van de reis. Gelukkig is het landschap adembenemend mooi.<\/p>\n\n\n\n

\n

Aangekomen in Bienno, de gekozen locatie voor het podium, zocht ik tevergeefs naar het felbegeerde hotel. In feite ligt het net buiten de stad, een paar kilometer verderop. Het is een steile klim om bij dit hotel te komen (de eerste haarspeldbochten van de Croce Domini misschien?) met zijn suggestieve naam: Oasi Verde (de groene oase). Ik heb echter geen spijt van de extra kilometers, want het is een magische plek, en bovendien spreken de eigenaar en ober hier Frans, en de meeste gasten vanavond zijn Frans.<\/p>\n\n\n\n

Het was een erg leuke etappe, met een uitstekende sfeer, en ik zou het aanraden. De baas kwam aan het eind van de maaltijd een praatje met me maken, hij is een wielrenner, en vertelde me over de vreugde die me morgen te wachten staat met de beklimming van de Croce Domini, een klim van 15 km om de top van 1892 m te bereiken.<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Bienno Ponte-Arche: 119 km<\/h3>\n\n\n\n

Ik rijd om 7.30 uur de pas op. De hotelmanager zit al in zijn supertuin om me aan te moedigen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>
\n

Zodra je het dorp verlaat, is de aanval hevig. De ongelijke hellingen maken deze beklimming van Crocce Domini nog moeilijker. Het laatste stuk door de bergweiden is prachtig. Ik bereikte de pas om 10.45 uur. De weg naar Riva Garda is een aaneenschakeling van vals plat en klimmen over kleine passen, zoals de Passo de l'Ampola.<\/p>\n\n\n\n

Voordat je Riva Garda binnenrijdt, aan de voet van het Gardameer, zijn er 2 zeer lange tunnels (3,6 km en 1,2 km), maar het verkeer is relatief rustig.<\/p>\n\n\n\n

Het is hier erg warm. Ik kan het plezier van een lekker ijsje niet weerstaan.<\/p>\n\n\n\n

Ik klom naar Tenno in de hittegolf en stopte bij Ponte Arche. Vanavond ben ik de Dolomieten ingegaan, nog een hoogtepunt van deze reis.<\/p>\n\n\n\n

Er zijn nog 3 etappes te gaan tot Veneti\u00eb en ik ben nog steeds in goede vorm en vol goede moed.<\/p>\n\n\n\n

Mijn fiets brengt de nacht door naast de kachels in de keuken van het restaurant!<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Ponte-Arche Noval-Levante: 125 km<\/h3>\n\n\n\n
\n

De eerste etappe in de Dolomieten wordt weer een pittige. Een opeenvolging van kleine passen en 18 km over een volledig vlakke weg. Dat is zeldzaam, moet ik zeggen.<\/p>\n\n\n\n

De laatste klim van de dag is de Passo di Lavaze, met zijn indrukwekkende percentage (18%, zoals het bord aangeeft). Ik ben blij dat ik hem helemaal op de fiets heb beklommen, maar in een veel langzamer tempo. Op de pas heb ik een welverdiende snackpauze gehouden, mijn logboek gecontroleerd en mijn waterflessen bijgevuld.<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Onderaan de pas was ik even in paniek toen ik me realiseerde dat ik een waterfles was vergeten op de caf\u00e9tafel. Jammer, maar ik ga echt niet meer terug die pas op. Ik moet in de wolken zijn geweest, nog steeds in shock van die geweldige klim!<\/p>\n\n\n\n

Ik kom aan in Nova-Levante, een charmant bergdorpje dat typisch is voor het Italiaanse Tirol. De hotels en gebouwen zijn allemaal versierd met prachtige, kleurrijke bloembakken op hun balkons. Het vrije uitzicht op de Dolomieten levert me een paar prachtige foto's op.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Nova-Levante Agordo: 127 km<\/h3>\n\n\n\n

Vandaag is de grote, mooie etappe in de Dolomieten. Het soort etappe waar je van droomt als je je reis plant. Ik zal niet teleurgesteld zijn.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Het is prachtig weer. De intens blauwe lucht belooft prachtige foto's. Ik ben in topvorm. Er ligt weer een geweldige dag in het verschiet.<\/p>\n\n\n\n

Na een aangename klim uit Nova-Levante kom je aan bij het meer van Carreza (na Capanna Gigliola, het mooiste uitkijkpunt op deze tocht).<\/p>\n\n\n\n

De Dolomieten zijn echt iets bijzonders: kant, dat is het woord, het is kant, er is geen berg zoals deze, echt prachtig, en dat alles tegen een achtergrond van azuurblauwe luchten. Het is magisch! Sprookjesachtig! Het is een lust voor het oog. Ik vind het jammer dat ik zo snel weer weg moet. Ik zou nog uren willen nagenieten van dit natuurwonder, maar de weg naar Agordo en twee passen boven de 2000 meter wachten op me.<\/p>\n\n\n\n

De Passo di Valles is de eerste 2000 van de dag. Het is behoorlijk zwaar, maar het uitzicht is zo spectaculair dat je de helling soms vergeet (leugenaar!!).<\/p>\n\n\n\n

Ik trakteer mezelf op een uitstekende maaltijd terwijl ik over het landschap uitkijk: een bord Bolognese pasta vrolijkt een man zeker op!<\/p>\n\n\n\n

Na een duizelingwekkende afdaling waren de hellingen angstaanjagend! Als ik bedenk dat mijn leven afhangt van de 2 remkabels, moet je vertrouwen hebben in je machine, en ook dit jaar laat mijn randonneuse* me niet in de steek, geen incident, geen lekke band, niets, biljart.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

*PUB: (Ik rijd op een \u00abRANDO CYCLE\u00bb met \u00abSCHWALBE\u00bb banden).<\/p>\n\n\n\n

Vanmiddag heb ik een verplichte controle bij de Passo di Costazza, en ik heb een leuke verrassing in petto.<\/p>\n\n\n\n

Ik was ook verbaasd dat onze vriend Georges Rossini geen kleine verrassing voor ons in petto had, zoals hij bij elk van zijn tours doet, maar hier is het dan.<\/p>\n\n\n\n

Om de pas en de berghut \u00abBaita Segantini\u00bb te bereiken, moet je een onverharde weg nemen, een rotsachtig pad dat klimt en klimt...<\/p>\n\n\n\n

\n

Ik ben een beetje nerveus, ik haat muilezelpaden als ik met mijn hiker en fietstassen ben. De angst om te vallen en te sterven is alom aanwezig. Ik vraag rond waar de refuge is. De wandelaars daarboven vertellen het me. Je moet nog steeds omhoog klimmen. Ze waren eerlijk gezegd verbaasd om daar een fietser te zien! De kilometers leken eindeloos. Ik loop \u00be van de weg, terwijl ik mijn Rossinante voortduw. Het duurt meer dan een uur om de pas en de schuilplaats te bereiken, gelegen aan de voet van de berg, in het hart van de Dolomieten. Het is er prachtig, dat moet ik toegeven, maar het is erg lastig om er te komen. De afdaling is nog zwaarder. Ik was blij om mijn wielen weer op het asfalt te krijgen. Goeie ouwe Georges! Je hebt geen gelijke als het gaat om het vinden van deze prachtige bergwegen.<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Een lange afdaling om mezelf te belonen voor mijn inspanningen tot Fiera-di-Primeirio, waar ik besluit om door te gaan naar Agordo. Ik had de Passo di Cereda en zijn 15 % genegeerd. Die blijft me dwars zitten. Ah, wat een dag. Bovendien heb ik moeite om een hotel te vinden. Vanavond verblijf ik in een bed and breakfast. Het is een heel groot huis en mijn gastheren zijn ontzettend aardig. Als ik terugkom van het eten, bieden ze me koffie en een klein glaasje \u00abgnole\u00bb aan. In dit tempo ben ik zo in Veneti\u00eb.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Vanavond is de vooravond van de grote dag, de vooravond van onze aankomst in Venizia!<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Agordo Veneti\u00eb: 145 km<\/h3>\n\n\n\n

Het onge\u00ebvenaarde comfort van deze bed & breakfast is deze ochtend nog steeds duidelijk. De ontbijtzaal is prachtig betimmerd. Er ontbreekt niets. Ik heb stevig gegeten en verliet dit charmante huis met een volle maag, klaar voor de laatste 150 kilometer van mijn reis.<\/p>\n\n\n\n

De grote moeilijkheden liggen nu achter me. De Passo St-Boldo wordt slechts een formaliteit. Maar de afdaling is spectaculair. Stel je een weg voor met zeer krappe bochten, allemaal in een tunnel. De architect die deze weg heeft ontworpen, was zo slim om er een eenrichtingsweg van te maken met afwisselend verkeer, en om na elke bocht een open stuk te maken. Verrassend, en ik denk vrij zeldzaam.<\/p>\n\n\n\n

De weg naar Treviso is druk bereden. Je moet extra waakzaam zijn. Ik reed rond in Treviso en bewonderde de rijke huizen. Om 15.30 uur kwam ik aan in Mestre, het voorportaal van Veneti\u00eb. Mestre is een grote stad. Ik naderde het station op zoek naar een hotel voor de nacht. De prijzen zijn hier onbetaalbaar. Ik koos voor Hotel Giovanina. Het had het drievoudige voordeel dat het op 300 meter van het station lag, niet te duur was en een binnenplaats en een afdak had waar ik morgen rustig mijn fiets uit kon halen.<\/p>\n\n\n\n

Een goede douche, een schoon T-shirt, de wandelaarster verlost van haar zware fietstassen en ik ga op weg voor het laatste stuk, dat me over de beroemde N11 over de lagune naar Veneti\u00eb brengt.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>
\n

Ik was een beetje huiverig voor deze oversteek, die volgens veel mensen erg gevaarlijk is vanwege het verkeer. In feite is er een soort fietspad dat langs de weg loopt en je helemaal uit de gevarenzone brengt.<\/p>\n\n\n\n

Plotseling zag ik in de verte de eerste huizen van Veneti\u00eb, gevolgd door het bord \u00abVENIZIA\u00bb. Op dat moment voelde ik grote emotie, vreugde en geluk. Alles raasde door mijn hoofd. Ik was in Veneti\u00eb aangekomen op mijn fiets!<\/p>\n\n\n\n

Een paar Hongaarse fietsers die dezelfde route namen, stopten vlak voor me en we wisselden een paar woorden over de emotie die we voelden. De souvenirfoto voor het bord zal dit heerlijke moment voor altijd vereeuwigen.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n

Deze keer is het voorbij, ik heb het einde van mijn reis bereikt, wat een geluk. Aangekomen in de stad haastte ik me om de eerste ansichtkaarten te kopen en een lekker biertje te drinken.<\/p>\n\n\n\n

s Avonds dineer ik aan de oever van het Canal Grande, met de gondels op de achtergrond:<\/p>\n\n\n\n

Wat een leven!<\/h2>\n<\/div>
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

De volgende dag keerde ik terug naar Veneti\u00eb, maar deze keer met de trein en mijn fiets wachtte veilig in het hotel.<\/p>\n\n\n\n

Het is 16.00 uur als ik klaar ben met het demonteren van de motor. Hij zit in de grote tas die speciaal voor dit doel is ontworpen en wordt vanuit Chauny op de bagagedrager achterop vervoerd, samen met wat gereedschap.<\/p>\n\n\n\n

Dan gaat het naar het station van Mestre. Hier begint het moeilijkste deel van de reis: de terugreis. Ik moest 3 lange uren wachten op het perron van het station, dan 13 uur in de trein, dan de metro naar Gare du Nord. Daarna nog eens 3 uur wachten voordat ik eindelijk op de trein terug naar Chauny stapte. Het was 14.00 uur toen ik moe maar voldaan aankwam op het perron van het station.<\/p>\n\n\n\n

Plicht gedaan, Chauny-Thonon-Veneti\u00eb<\/strong> is voorbij en tegelijkertijd voltooi ik de grote oversteek van de Alpen op de fiets.<\/p>\n\n\n\n

CHAUNY 16\/11\/2003<\/p>\n\n\n\n

Jean-Marc LEFEVRE<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

La fin d’une belle aventure Pr\u00e9ambule Commenc\u00e9e en l\u2019an 2000, la grande travers\u00e9e des Alpes (Alpine et Pr\u00e9alpine) s\u2019est achev\u00e9e le 11 juillet 2003 \u00e0 VENISE, terme de la 4i\u00e8me randonn\u00e9e organis\u00e9e par les Cyclos-Randonneurs-Thononais et orchestr\u00e9 par Georges ROSSINI. Afin de finir en beaut\u00e9, je d\u00e9cidais de partir cette ann\u00e9e de la ville o\u00f9 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":84989,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[82],"tags":[],"class_list":["post-84918","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-voyages"],"acf":[],"yoast_head":"\nChauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331) - Club des Cent Cols<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/centcols.org\/nl\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_BE\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331) - Club des Cent Cols\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"La fin d’une belle aventure Pr\u00e9ambule Commenc\u00e9e en l\u2019an 2000, la grande travers\u00e9e des Alpes (Alpine et Pr\u00e9alpine) s\u2019est achev\u00e9e le 11 juillet 2003 \u00e0 VENISE, terme de la 4i\u00e8me randonn\u00e9e organis\u00e9e par les Cyclos-Randonneurs-Thononais et orchestr\u00e9 par Georges ROSSINI. Afin de finir en beaut\u00e9, je d\u00e9cidais de partir cette ann\u00e9e de la ville o\u00f9 […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/centcols.org\/nl\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Club des Cent Cols\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/groups\/5261880558\/?locale=fr_FR\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2025-01-30T20:20:54+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2025-10-15T01:27:35+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"640\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"480\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Webmestre\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschreven door\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Webmestre\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"34 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/\"},\"author\":{\"name\":\"Webmestre\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/#\/schema\/person\/911b404fb133d8c913dd27cdcf71c8e5\"},\"headline\":\"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331)\",\"datePublished\":\"2025-01-30T20:20:54+00:00\",\"dateModified\":\"2025-10-15T01:27:35+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/\"},\"wordCount\":5762,\"commentCount\":0,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg\",\"articleSection\":[\"Voyages\"],\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"CommentAction\",\"name\":\"Comment\",\"target\":[\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#respond\"]}]},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/\",\"url\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/\",\"name\":\"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331) - Club des Cent Cols\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg\",\"datePublished\":\"2025-01-30T20:20:54+00:00\",\"dateModified\":\"2025-10-15T01:27:35+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg\",\"width\":640,\"height\":480},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Accueil\",\"item\":\"https:\/\/centcols.org\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Gazette\",\"item\":\"https:\/\/centcols.org\/rubrique\/gazette\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Voyages\",\"item\":\"https:\/\/centcols.org\/rubrique\/gazette\/voyages\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":4,\"name\":\"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331)\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/#website\",\"url\":\"https:\/\/centcols.org\/\",\"name\":\"Club des Cent Cols\",\"description\":\"\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/centcols.org\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-BE\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/#organization\",\"name\":\"Club des Cent Cols\",\"url\":\"https:\/\/centcols.org\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/#\/schema\/logo\/image\/\",\"url\":\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/carte-icone.png\",\"contentUrl\":\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/carte-icone.png\",\"width\":250,\"height\":250,\"caption\":\"Club des Cent Cols\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/#\/schema\/logo\/image\/\"},\"sameAs\":[\"https:\/\/www.facebook.com\/groups\/5261880558\/?locale=fr_FR\"]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/#\/schema\/person\/911b404fb133d8c913dd27cdcf71c8e5\",\"name\":\"Webmestre\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"@id\":\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/litespeed\/avatar\/2d246e4b6b4f773e08515e1ffc53690b.jpg?ver=1777222892\",\"url\":\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/litespeed\/avatar\/2d246e4b6b4f773e08515e1ffc53690b.jpg?ver=1777222892\",\"contentUrl\":\"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/litespeed\/avatar\/2d246e4b6b4f773e08515e1ffc53690b.jpg?ver=1777222892\",\"caption\":\"Webmestre\"},\"url\":\"https:\/\/centcols.org\/nl\/author\/webmestre\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331) - Club des Cent Cols","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/centcols.org\/nl\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/","og_locale":"nl_BE","og_type":"article","og_title":"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331) - Club des Cent Cols","og_description":"La fin d’une belle aventure Pr\u00e9ambule Commenc\u00e9e en l\u2019an 2000, la grande travers\u00e9e des Alpes (Alpine et Pr\u00e9alpine) s\u2019est achev\u00e9e le 11 juillet 2003 \u00e0 VENISE, terme de la 4i\u00e8me randonn\u00e9e organis\u00e9e par les Cyclos-Randonneurs-Thononais et orchestr\u00e9 par Georges ROSSINI. Afin de finir en beaut\u00e9, je d\u00e9cidais de partir cette ann\u00e9e de la ville o\u00f9 […]","og_url":"https:\/\/centcols.org\/nl\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/","og_site_name":"Club des Cent Cols","article_publisher":"https:\/\/www.facebook.com\/groups\/5261880558\/?locale=fr_FR","article_published_time":"2025-01-30T20:20:54+00:00","article_modified_time":"2025-10-15T01:27:35+00:00","og_image":[{"width":640,"height":480,"url":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"Webmestre","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschreven door":"Webmestre","Geschatte leestijd":"34 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/"},"author":{"name":"Webmestre","@id":"https:\/\/centcols.org\/#\/schema\/person\/911b404fb133d8c913dd27cdcf71c8e5"},"headline":"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331)","datePublished":"2025-01-30T20:20:54+00:00","dateModified":"2025-10-15T01:27:35+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/"},"wordCount":5762,"commentCount":0,"publisher":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg","articleSection":["Voyages"],"inLanguage":"nl-BE","potentialAction":[{"@type":"CommentAction","name":"Comment","target":["https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#respond"]}]},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/","url":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/","name":"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331) - Club des Cent Cols","isPartOf":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg","datePublished":"2025-01-30T20:20:54+00:00","dateModified":"2025-10-15T01:27:35+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-BE","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-BE","@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#primaryimage","url":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg","contentUrl":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/image069.jpg","width":640,"height":480},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/centcols.org\/chauny-thonon-venise-jean-marc-lefevre-cc-3331\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Accueil","item":"https:\/\/centcols.org\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Gazette","item":"https:\/\/centcols.org\/rubrique\/gazette\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Voyages","item":"https:\/\/centcols.org\/rubrique\/gazette\/voyages\/"},{"@type":"ListItem","position":4,"name":"Chauny-Thonon-Venise (Jean-Marc Lef\u00e8vre, CC 3331)"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/centcols.org\/#website","url":"https:\/\/centcols.org\/","name":"Club van Cent Cols","description":"","publisher":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/centcols.org\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-BE"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/centcols.org\/#organization","name":"Club van Cent Cols","url":"https:\/\/centcols.org\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-BE","@id":"https:\/\/centcols.org\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/carte-icone.png","contentUrl":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/carte-icone.png","width":250,"height":250,"caption":"Club des Cent Cols"},"image":{"@id":"https:\/\/centcols.org\/#\/schema\/logo\/image\/"},"sameAs":["https:\/\/www.facebook.com\/groups\/5261880558\/?locale=fr_FR"]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/centcols.org\/#\/schema\/person\/911b404fb133d8c913dd27cdcf71c8e5","name":"Webmaster","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-BE","@id":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/litespeed\/avatar\/2d246e4b6b4f773e08515e1ffc53690b.jpg?ver=1777222892","url":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/litespeed\/avatar\/2d246e4b6b4f773e08515e1ffc53690b.jpg?ver=1777222892","contentUrl":"https:\/\/centcols.org\/wp-content\/litespeed\/avatar\/2d246e4b6b4f773e08515e1ffc53690b.jpg?ver=1777222892","caption":"Webmestre"},"url":"https:\/\/centcols.org\/nl\/author\/webmestre\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84918","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=84918"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84918\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/84989"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=84918"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=84918"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/centcols.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=84918"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}