Home » Diverse bergpassen » De Glandonpas

De Glandonpas

Plaatsnaamkunde

De Glandonpas (FR-73-1924) ontleent zijn naam aan een plaats in de gemeente Saint-Colomban-des-Villards.
Bij de pas ontspringt een gelijknamige bergstroom.

Geografische locatie

Massieven

 De pas ligt op de grens van de Belledonne en Arves, ten westen van de Croix-de-Fer pas. 

Geologie

De Col du Glandon en de Col de la Croix de Fer liggen geografisch gezien erg dicht bij elkaar, op minder dan 3 km van elkaar en beide gelegen in het Grandes Rousses-massief.

Maar geologisch gezien zijn ze heel verschillend. Als je de weg volgt tussen deze twee passen, gelegen in de vallei van de Eau Dolle, wordt de verandering in de aard van de rotsen - kristallijn in het zuiden en sedimentair (kalksteen) in het noorden - weerspiegeld in een zeer merkbaar verschil in de vegetatie en de vorm van het reliëf. Het hele massief in het zuiden (Rochers de la Curiaz) zakt onder de sedimentaire mantel vanaf de Col du Glandon tot aan de Chalets d'Olle. 

Geïnteresseerde lezers worden verwezen naar het uitgebreide artikel van geol-alp.com 

Hydrografie

Zuidkant (Isère-kant) De vallei van Eau d'Olle.
L'eau d'Olle is een zijrivier van de Romanche, die ontspringt bij de Col de la Croix de Fer.

Noordkant (kant Savoie) : De Glandon ontspringt vlakbij de Col en stroomt door de vallei van Villards voordat hij uitmondt in de Arc in Saint-Avre, nadat hij de A43 via een kanaalbrug is overgestoken.

Het is een wispelturig stortvloed :

Toegang

Isère zijde

Toegang wordt gedeeld met de Col de la Croix de Fer tot aan de kruising D926 / D927 (hoogte 1907 m), 200 m van de Col du Glandon en 2,7 km van de Col de la Croix de Fer.

De D526 verlaat Rochetaillée (30 km, hoogte 711 m), doorkruist Allemond (27 km), passeert de stuwdam van Verneys en loopt langs het meer (linkeroever), steekt de Rivier d'Allemond over (15 km - hoogte 1264 m), nabij de stuwdam van Grand'Maison (7 km - hoogte 1720 m) en volgt dan de rechteroever van het meer. 1720 m), volgt dan de rechteroever van het meer en gaat over in de D926 wanneer deze de Rieu Claret oversteekt (op 4 km afstand, grens tussen Isère en Savoie, hoogte 1773 m) voordat deze samenkomt met de D927 richting de Col de la Croix de Fer.

Savoie kant

De D927 geeft toegang tot de Col du Glandon (FR-73-1924) vanaf de Maurienne (Saint-Etienne de Cuines op 21 km - hoogte 450 m) via Saint-Colomban-des-Villards (op 10 km van de pas - hoogte 1100 m).

Wijziging van toegang

Isère zijde (gedeeld met Col de la Croix de Fer)

De weg werd aangelegd in 1898 (en verlengd tot de Croix de Fer pas in 1912).

Aan het einde van de XX^th eeuw twee veranderingen:

• De route werd gewijzigd met de bouw van de Stuwdam Grand-Maison van 1978 tot 1985. De weg hangt iets over het meer (ongeveer vijftig meter) voordat hij licht afdaalt naar de Eau d'Olle.
• Op 23 april 1989 werd een Aardverschuiving van Pic Bunard  (300 tot 400 m³ van rotsen) heeft de weg (rechteroever van de Eau d'Olle) boven de Rivier d'Allemond bij de waterval van Maupas weggevaagd. De weg werd opnieuw aangelegd op de linkeroever over 2 km, met een afdaling (62 m in 600 m) om de bergstroom over te steken en vervolgens een vrij steile klim (11% voor de eerste kilometer). De oude weg is nog steeds te zien langs de rechteroever van de berg. (Het was een jaar met Marmotte en BRA. Een nieuwe weg werd aangelegd in 2 maanden! Een wonder van een beslissing).

Savoie kant

In de Romeinse tijd Glandon pas vormde een verbinding tussen de regio's Oisans en Maurienne en daalde af door de vallei van Villards.

Wat te zien - toerisme 

Isère zijde (gedeeld met Col de la Croix de Fer)

La Centrale Grand'Maison is een PETS (Pumped Energy Transfer Station).

Een hogere beperking (Grand'Maison meer, (1.695 m) is via pijpen verbonden met een lager bassin, de Stuwmeer van Le Verney, 900 m onder het niveau van de centrale (Lac du Verney, 725 m, 15 miljoen m³ water). Tijdens perioden van hoog verbruik turbines de krachtcentrale water uit het bovenste reservoir. Het water stroomt dan naar het lager gelegen reservoir. Tijdens dalperiodes, voornamelijk 's nachts en in het weekend, wordt het water uit het lager gelegen reservoir naar het hoger gelegen reservoir gepompt.

Op deze manier kan het systeem energie opslaan en snel reageren op pieken in de vraag.

Het is de krachtigste stuwdam in Europa en produceert het equivalent van 2 kernreactoren van de oude generatie.

Le EDF Hydrélec Museum tussen de weg en het Lac du Verney is bekroond met de Museum van Frankrijk en presenteert unieke collecties uit het Alpengebied van de 19e eeuw tot nu.^e eeuw en xx^e eeuw. Een scenografische tour brengt hulde aan de wetenschappers, ingenieurs, technici en arbeiders die betrokken waren bij het creëren van waterkrachtcentrales en dammen.

Op de pas

A gedenkplaats op de top van de pas herinnert zich dat in juli en augustus 1944, toen de landingen in de Provence werden voorbereid, mobiele groep nr. 5 van het maquis van Oisans tijdelijk een Duitse aanval bij de pas afsloeg.

Boven de parkeerplaats van de Col du Glandon zijn vier pilaren geplaatst voor een duidelijk uitzicht op de Mont Blanc.

Administratieve status

Momenteel

Beide zijden van de pas liggen in het departement Savoie (Commune de Saint-Colomban-des-Villards).

De grens tussen Isère en Savoie ligt aan de kant van de Isère bij de Pont du Rieu Claret (1730 m), op 3,8 km van de pas.

Geschiedenis

Waarom ligt de grens van Isère / Savoie niet op het Arc / Isère LPE? (d.w.z. de passen Croix de Fer en Glandon)

Volgens «oisans.com»

Tot 1860 markeerde de Sabot-pas de grens tussen Frankrijk en Savoie. Vaujany, op de route des cols, was toen uitgerust met een grenskantoor om de provincie Dauphiné te beschermen. ... / ... Waar het stuwmeer van Grand'Maison zich nu uitstrekt, in het verleden werden uitgestrekte alpenweiden gedeeld door de Fransen en de Savoyards. Het Grand'Maison was een groot gebouw dat werd gebruikt om herders te huisvesten. Informatie ingevuld door « Isère-Toerisme » Achter de Col du Sabot was een grenspost, waarvan sommige ruïnes nog steeds bestaan. 

ChatGPT vult deze informatie aan (zonder bronnen te noemen):

«De regio rond de passen van Croix de Fer en Glandon is een gebied van bergweiden waar Savoyaardse en Dauphinese boeren eeuwenlang landbouw hebben bedreven. De bewoners aan beide zijden van de berg hadden een nauwe band en deelden vaak weiden en landbouwgrond.

Toen de grens werd vastgesteld als onderdeel van het Verdrag van Turijn in 1860, was het belangrijk om de verstoring voor de lokale bevolking tot een minimum te beperken. Door de grens vast te leggen op de Rieu Claret, een duidelijk herkenbare waterloop, konden de traditionele gebruiksrechten van de boeren aan beide zijden van de grens worden gehandhaafd».»

Fietsen en fietstoerisme

Tour de France

De Tour de France beklom deze pas voor het eerst in 1947.

BRA

In de traditionele versie maakte de BRA geen gebruik van de Col du Glandon (deze passeert het kruispunt 200 m van de pas op de weg naar de Col de la Croix de Fer).

Echter :

• In 2015, toen de sluiting van de Chambon tunnel het onmogelijk maakte om de Col du Galibier te gebruiken, werd Plan B geïmplementeerd, met de Col du Glandon, de 18 Montvernier veters en de Cols du Mollard en de la Croix de Fer.
• In 2019 is er na de verfrissingscheck op de Col de la Croix de Fer een U-bocht en een afdaling van de Glandon om de Montvernier switchbacks te beklimmen.

Marmot

Vanaf het begin in 1982 tot 1999 werd de cyclosportieve wedstrijd «La Marmotte» verreden over de Col de La Croix de Fer, voordat hij werd verreden naar de Col du Glandon.

In 2023 stond de Glandon niet meer op het programma en werd de route uitgebreid met de Col de la Croix de Fer (en de Col du Mollard).

Profiel

Er zijn veel profielen van de Col du Glandon op internet te vinden. De gegeven percentages zijn nogal... variabel.

De beste manier om dit te doen is om je route uit te zetten op Openrunner en te klikken op «zie hoogtemeterprofiel» ... zoals hier tussen Rochetaillée (Isère) en La Chambre (Savoie) :

En tot slot een paar beelden over de Croix de Fer en du Glandon

Een artikel door Gérard Galland (en Bernard Giraudeau voor de afdeling geologie)