Home » Clubblad » Michel Minard

Michel Minard

Voordat we Michel (nr. 1361) leerden kennen, reden we in de jaren 90 vaak met zijn zoon Philippe. Philippe was toen ook een actief lid van de Cent Cols.

De eerste keer dat we Michel ontmoetten was tijdens ons verblijf in Gilette in april 2015. Hij had toen iets meer dan 1300 passen beklommen en vertelde ons dat zijn doel was om de 1500 te halen. Wij vonden dat een erg ambitieus doel, gezien Michels imposante lichaamsbouw en leeftijd.

Maar dat was zonder te rekenen op zijn koppigheid en doorzettingsvermogen, want hij ging veel verder dan dit doel. Hij belichaamde de stille kracht, We kwamen hem weer tegen op elk van onze reizen met de CCC. Hij weigerde categorisch om over te stappen naar de VAE en bleef maar zeggen: «Dit is de laatste keer dat ik meedoe...».»

Het verlies van zijn vrouw Colette in 2008 heeft hem erg geraakt en hij sprak vaak over haar nagedachtenis.

Op 85-jarige leeftijd is hij rustig heengegaan, zoals hij altijd heeft gedaan, en we zullen het kleine kampeerbusje dat zijn enige voertuig was niet meer zien aankomen op onze volgende bijeenkomsten.

Claude en Michel RABUTEAU

Michel was een zeer innemende man, vooral vanwege de glitches die hij had tijdens zijn verblijven, waarvan ik er 2 zal noemen.

In 2014, tijdens zijn verblijf in Bussang, ging hij kijken hoe de Tour de Col des Croix beklom. Een politieagent verbood hem terug over te steken om zijn picknick op de fiets aan de andere kant van de weg op te halen, waardoor hij hongerig achterbleef.

In Gilette hadden Guy Moreau en Laurent Cornet een kortere route voor hem bedacht en hem naar het beginpunt van het circuit gebracht met de instructie om elkaar op dezelfde plek te ontmoeten. Bij zijn terugkeer was Michel nergens te bekennen en na lang wachten besloten ze terug te keren naar het centrum in de veronderstelling dat hij alleen was teruggegaan.

Toen het tijd was voor het avondeten, was Michel nog steeds vermist. Telefoontjes naar de politie, naar zijn zus... maar wat een opluchting toen we hem in het centrum zagen aankomen.

Michel was altijd een beetje verdwaald, maar zo vriendelijk.

Alain Brault

Alain, tu oublies de dire qu’à Gillette c’est la marchande de pizzas qui l’a remonté au centre, le veinard !

Guy Harlé

Michel ne laissait personne indifférent. On avait pour lui une sympathie naturelle à son endroit car il était souvent en décalage avec nos emplois du temps lors de nos séjours. Ses parcours étaient souvent improvisés. A Lozari, en 2013, mésaventure : il part avec son vélo chercher de l’argent à un distributeur. Une fois revenu à son camping-car, il avait perdu son portefeuille et tous ses papiers…ainsi que l’argent fraîchement retiré. Les uns et les autres membres se sont cotisés pour lui assurer son retour en métropole. La perte de son épouse l’avait beaucoup affecté. C’était un bon copain.

Max Tissot

Michel Minard is mijn kindertijd en mijn schooltijd,
Elke ochtend als ik naar school ging, zag ik hem in Dijon, op zijn fiets, op de Boulevard Kennedy op weg naar zijn werk...
Toen ik begon met wielrennen, was hij bij de TCF-club in Dijon.
Toen we elkaar ontmoetten op een rally... was ik de FEE zoon.
Veel verdriet en emotie...

Philippe Fee

Net als jullie heb ik Michel op verschillende reizen ontmoet en zijn wilskracht op of naast zijn fiets gemeten. Ik waardeerde zijn zenitude in Ghysonnaccia, waar we een bungalow deelden.

Guy Chaurin

Je le revoie chercher les cols avec une carte Michelin au 200.000ème , persévérant jusqu’au bout ! !
Tot zover het te laat komen voor het avondeten ...

Bernard Chinal

Ik vond het heerlijk om met hem te praten. Dat deed ik weer op de Algemene Vergadering. Als je in goede gezondheid verkeert en nog steeds alert bent, denk je dat je eeuwig zult leven, dat alles doorgaat. Als je ziet dat je familie en vrienden je verlaten, realiseer je je dat je slechts op doorreis bent.