Philippe Garcia CC 609
Beste vrienden en vriendinnen,
Philippe is op de fiets vertrokken, op weg naar andere hemelse wolken… Hij moet wel paden hebben genomen die naar eeuwige bergen leiden, zoals die muilezelpaden die hij vroeger altijd nam tijdens zijn jacht op cols.
Hij is zijn camera vergeten, maar hij zal ongetwijfeld versteld staan van alle wonderen die hij gaat ontdekken.
Hij is naar al zijn vrienden gegaan – fietsers, wandelaars en fotografen – die hem voor waren gegaan en die bij zijn aankomst de „Ola“ voor hem zullen doen.
Moge hij in vrede rusten na al die jaren van lichamelijk en geestelijk lijden als gevolg van zijn ziekten. Hij was de laatste jaren zo verzwakt dat het pijn deed om hem te zien.
Het ga je goed. Geniet van het leven!
Liefs aan iedereen,
Anne Coponet-Garcia
Na vele jaren van ziekte en lichamelijk en geestelijk lijden is onze vriend Philippe Garcia (lidnr. 609) op 74-jarige leeftijd overleden. Als lid van de Groupe Cyclotouriste Rouennais was Philippe een uitzonderlijke fietstoerist en een groot liefhebber van bergtochten; hij was dan ook lid geworden van de club Les Cent Cols. De Alpenboog van Vienne tot Menton had geen geheimen voor hem, evenmin als de Pyreneeën, en hij maakte talrijke tochten in het buitenland. Als fervent fotograaf sierden zijn foto’s vaak de voorpagina van het federale tijdschrift «Cyclotourisme», en niet te vergeten zijn website «Le Pignon Voyageur».
Een gerenommeerd schrijver, winnaar van de Prix Charles Antonin 1999 voor zijn verslag van de RP Venetië-Thonon, getiteld «Le Roux et le Combaluzier». Dit opmerkelijke werk, bestaande uit tekst en foto’s, was opgenomen in het uitstekende boek «Le guidon et la plume», uitgegeven door de FFCT; het is overigens een van zijn foto’s (een landschap uit de Dolomieten) die de omslag sierde van dit boek, waarin het werk van de prijswinnaars van een heel decennium was gebundeld.
De christelijke begrafenis vindt plaats in de Sint-Pieterskerk in Déville-lès-Rouen, op dinsdag 18 augustus 2026 om 10.00 uur. Zijn as zal worden uitgestrooid in het col-gebied van de Aravis, in de buurt van de Sint-Annakapel.
Onze vriend reist nu over de wegen van de eeuwigheid, en ongetwijfeld zal hij op een kruispunt Micheline en Pierre tegenkomen.
Onze ontroerde en bedroefde gedachten gaan uit naar Anne, haar kinderen en kleinkinderen. De centcol-gemeenschap betuigt haar medeleven en spreekt haar dankbaarheid uit voor alles wat Philippe ons als fietstoeristen heeft gebracht.
Met vriendelijke groeten aan iedereen. Guy Cambéssèdes (cc nr. 1420).
Français
English (UK)
Italiano
Deutsch
Español
Nederlands (België)
Heel triest, Philippe was een geweldige fietstoerist!
Veel sterkte, Anne, en alle respect voor alles wat je al die jaren voor hem hebt gedaan.
Daniel Beaujoin
CC 0396
Ik vind het heel triest om te horen dat Philippe is overleden. Ik betuig mijn oprechte medeleven aan zijn vrouw Anne, zijn kinderen, kleinkinderen, de familie en in het bijzonder aan François Coponet!
Ik kende hem niet persoonlijk, maar ik heb genoten van zijn foto’s, zijn teksten en vooral van zijn website, die van een zeldzame schoonheid is! Ik heb twee heel concrete herinneringen aan Philippe:
De eerste keer was in de jaren «90, tijdens de grote diavoorstelling »Randos Rêves“ in Amiens. Philippe was vanuit Rouen op de fiets gekomen om de voorstelling bij te wonen…
De tweede vond plaats in Périgueux, tijdens de algemene vergadering van de FFCT, bij de uitreiking van de gouden medaille van de bond aan Philippe – een zeer ontroerend moment voor hem en het publiek…
Met vriendelijke groeten,
Jean-Marc Lefèvre CC3331
Beste Philippe, ik heb je nooit gekend, maar alleen al het feit dat je lid was van de club 100 colli maakt van jou een buitengewoon mens. Je bent nu vast bezig alle treden van de hemelse trap te beklimmen.
Rust in vrede.
Marco Grigolato
CC 6108
Ik betuig mijn oprechte medeleven aan zijn familie.
Het lijdt geen twijfel dat een grootheid uit de wielertoerismewereld ons heeft verlaten.
Ik betuig mijn oprechte medeleven aan zijn familie.
Een zeer ontroerde gedachte aan Philippe en zijn hele familie, van een collega-schrijver van de redactie van «Cyclotourisme» die dezelfde visie op het fietsen en dezelfde liefde voor landschappen deelde… Met vriendelijke groeten
We hebben Philippe in de jaren ’80 leren kennen tijdens de FFCT-fietskampeerbijeenkomsten rond Hemelvaartsdag. De laatste keren dat we elkaar tegenkwamen, waren tijdens de bijeenkomst met Pinksteren 2016 en vervolgens tijdens de nationale bijeenkomst van de Amis du Randonneur in 2019. Onze oprechte deelneming en hartelijke groeten aan Anne en haar hele familie.
Onze oprechte deelneming. Veel sterkte voor zijn naasten.
CC3715
Ik ben diep geraakt door het nieuws over het overlijden van Philippe!
Hij was een vriend die ik altijd graag weer zag tijdens onze bijeenkomsten in Parijs op het hoofdkantoor van de FFCT.
Deze bijeenkomsten stonden in het teken van de beoordelingen in het kader van de federale fotowedstrijd, waarvoor ik destijds verantwoordelijk was, aangezien Philippe een van de juryleden was.
Als gepassioneerd fotograaf maakte hij na afloop van zijn reizen talrijke, bijna professionele diavoorstellingen, zoals die over de Amerikaanse nationale parken.
Ondanks zijn ziekte bleef hij deelnemen aan allerlei verschillende fietstochten, daarbij geholpen door zijn elektrische driewieler.
Philippe was en blijft ongetwijfeld een grote persoonlijkheid in onze kleine wereld van het fietstoerisme!
Ik betuig mijn oprechte medeleven aan Anne en haar familie.
Jean-Jacques Laffitte
CC nr. 604
Ik heb de eer gehad deze grootse persoonlijkheid te leren kennen, een man met overtuiging en een onnavolgbare uitstraling.
Zoals de grote Jacques zong: «Natuurlijk hebben we stormen meegemaakt», maar dat kwam omdat Philippe opkwam voor de zaken die hij rechtvaardig achtte en zijn ideeën tot het uiterste doorvoerde.
Een groot man heeft ons verlaten: een uitmuntende fotograaf, een begenadigd schrijver en een opmerkelijke pleitbezorger van het fietstoerisme.
We zullen hem missen.
Mijn oprechte medeleven gaat uit naar zijn echtgenote, zijn familie en zijn vrienden.
Daniel Fiant