Home » Clubblad » Reizen » De muleteers van Colorado (Robert de Rudder CC 5278)

De muleteers van Colorado (Robert de Rudder CC 5278)

geschreven in Januari 2005

Een paar tips voor toekomstige pasjagers in Colorado

Van 24 augustus tot 26 oktober 2004 doorkruisten 4 van ons, Jean-Pierre DECOUTY, Robert DERVAUX, René MARTY en Robert de RUDDER, allen leden van de broederschap, Colorado op onze mountainbikes op zoek naar de mooiste muilezels van het land, zonder de wegpassen onderweg te verwaarlozen.

Dit was geen volledig zelfvoorzienende reis, zoals bij eerdere bezoeken aan Pakistan, India, China, Peru, Chili en Nieuw-Zeeland. In plaats daarvan gebruikten we een «camper» (in dit geval een kampeerbusje) om door de nationale parken van Colorado en de Rocky Mountains te zwerven, waarbij we een weloverwogen aanpak gebruikten om een aantal van de beste lokale plekken te bedwingen, te beklimmen en af te dalen.

Het belangrijkste doel van dit verslag is om praktische informatie over de reis te geven. Het is een aanvulling op het verslag dat onze vriend Bernard CHALCHAT schreef na zijn eigen reis naar Colorado in 2002.

De oorsprong van het project en de daaruit voortvloeiende keuzes

Vermoeidheid of de wens om een methode niet uit te putten door ze identiek te reproduceren op elke buitenlandse reis, in 2003 stelden we ons een reis voor waar fietsen en bergpassen de dominante elementen zouden zijn, maar zonder de zwerftochten en het avontuur die tot nu toe onze reizen sterk hadden gekenmerkt. Colorado leek ons een goede manier om dit doel te bereiken.

We waren met 3 mensen die al enkele jaren samen reisden.

• Jean-Pierre Decouty
• Robert Dervaux
• Robert de Rudder

Un quatrième équipier nous semblait nécessaire afin de rendre réalisable l’économie du projet, car dès la mise en commun de nos réflexions sur le sujet il est apparu que nous pourrions minimiser les coûts en les divisant par 4 plutôt que par 3 !

We werden vergezeld door onze vriend René MARTY, die op zoek was naar zijn 4000e... bergpas.

Le projet d’origine était ainsi conçu : 2 mois de voyage incluant les mois de septembre et octobre (ceci pour des raisons de calendrier et d’engagements propres à certains d’entre nous) ; vélos personnels emportés de France ; location d’un 4×4 permettant le transport des bagages, des vélos, du matériel de camping ; moitié du séjour en camping, moitié du séjour en motels ; idem pour les repas.

Bien vite, après la lecture d’autres comptes-rendus de voyage dans la région, après avoir consulté nombre de revues de tourisme et autres, grâce également aux conseils de notre ami « centcoliste » John WILKINSON qui réside à ASPEN au Colorado, et aux conseils des clubs régionaux et autorités locales contactés par Internet, nous avons compris que d’une part le mois d’octobre n’était pas toujours propice au camping sous toile, surtout à 3000 mètres d’altitude et que les motels étaient parfois inexistants sur plusieurs centaines de miles et donc trop éloignés des endroits où nous envisagions de séjourner. La solution du camping-car a vite émergé, d’autant que l’étude financière nous a confortés dans cette nouvelle approche : les avantages de toute nature étaient évidents dont celui primordial quand même du coût. En additionnant prix de location du véhicule 4×4 avec le coût des motels ou des campings en lieux organisés, le coût de nombreux repas pris au restaurant, les achats de matériel de camping complémentaire que nous ne pouvions emmener de France nous avions à notre disposition pour le même prix un camping-car permettant une autonomie facilitant l’approche et le séjour dans les régions dépourvues d’équipements touristiques d’accueil. Sans oublier le confort supplémentaire, une option non négligeable.

Bien sûr le Camping-car que nous avons loué était un produit « made in USA », c’est-à-dire un engin de 12,5 mètres de long, cuisine, salle de séjour, chambres, salles de bains, WC, TV et chaîne HiFi, micro-onde, générateur, frigo, congélateur, chauffage à air pulsé, etc… 350 CV, 40 litres aux 100km, bref le genre de véhicule qu’on voit parfois chez nous utilisé par des forains mais comparé aux autres engins dévoués au même usage roulant dans ce pays, nous n’avions qu’un petit modèle. Dans les quelques camps organisés où nous avons séjourné, nous faisions presque figure de pauvres… mais pour nous trop grand n’a pas nui !

Door de slechte controle van de bestuurder over de achterwielophanging van het voertuig raakten we echter een brandkraan en beschadigden we de achterkant van de camper gedeeltelijk, waardoor we onze borg van 500 dollar verloren.

De passen vinden...

Sur quelles cartes ?

Dans le compte-rendu sur son voyage en 2002 au Colorado Bernard Chalchat donne une liste (presque) exhaustive des sources d’information utilisables par des chasseurs de Cols et nous les avons utilisées en emportant avec nous évidemment la Liste certifiée des Cols US diffusée par la confrérie, l’Atlas DeLorme du Colorado, Les « Colorado Bikeways » de plusieurs comtés, ainsi que les « Colorado Front Range » qui nous semblaient indispensables car les régions qui y sont représentées concentrent un maximum de cols du Colorado. Mais surtout nous avions emmené un ordinateur portable sur lequel nous disposions des cartes numériques du Colorado « TOPO USA 5.0 » de Chez DeLorme ; nous pouvions ainsi aisément relever avec précision les coordonnées des cols et autres points que nous désirions franchir et les reporter sur nos GPS, car nous étions également équipés de 2 GPS Etrex Summit de chez Garmin. Sans ces dernières aides électroniques plusieurs cols classés Hors Sentiers nous auraient certainement échappé… sans compter des errements interminables sur des sentiers non balisés. Mais voir néanmoins ci-après les commentaires concernant les écarts relevés parfois entre les positions données sur les listes de cols – dont celle des 100 cols – et la réalité observée sur le terrain.

Sur quelles routes, chemins et sentiers ?

Eerst de passen op de wegen...

Alles is gezegd, en goed gezegd, in het verslag van Bernard Chalchat, met name over asfaltwegen, inclusief de snelwegen. Dit zijn vaak brede wegen met even brede bermen. Bewegwijzering is zeldzamer dan in Frankrijk, maar voldoende en in ieder geval coherent als je de interne logica ervan eenmaal begrijpt. Alleen de grote wegpassen zijn bewegwijzerd, en het was zeer ongebruikelijk om een verfrissing of versnaperingsmogelijkheid op de top te vinden. Maar uitzonderlijk betekent niet volledig afwezig; zo werden we bij aankomst op de Monarch Pass, 3445 meter, overvallen door een sneeuwstorm die het Arctische continent waardig was, verrast door een bar en souvenirwinkel die ons onderdak boden tot het gure weer afnam, waardoor de afdaling naar de vallei mogelijk werd, zij het niet acrobatisch op de smeltende sneeuw.

Maar er zijn ook provinciale wegen, die soms geasfalteerd zijn, maar vaak gewoon gestabiliseerd (verdicht all-venant) maar goed onderhouden. Er is geen probleem om op deze wegen te rijden, behalve... als het regent of sneeuwt, wat met mountainbikes zonder spatborden de kleur van de fietsen en de berijders erop snel kan veranderen. Er is ook nog een andere categorie wegen, de Dirty Road, die erg lijkt op de County Roads, maar dan iets ruiger. Rijden op deze wegen bij droog weer met mountainbikes of zelfs racefietsen levert vrijwel geen problemen op. Bij nat weer moet je rekening houden met vieze stukken, modderige stukken, doorwadingen en veel minder onderhoud dan op asfaltwegen.

Dan de passen op de andere routes...

Plusieurs types de pistes et sentiers existent :

Ten eerste zijn er de grindwegen. Afhankelijk van de staat en het onderhoud kan dit type weg als «weg» worden gebruikt. De lengte van de route kan er echter al snel een muilezelpad van maken, omdat het rijden na een paar uur erg vermoeiend wordt, vooral als de helling steil is. De grote 4×4«s laten gemakkelijk modderige sporen achter en rotsachtige stukken worden vaak afgewisseld met de meer glooiende stukken. Wat zeker is, is dat een geveerde mountainbike, in elk geval aan de voorkant, een zeer welkome comfortvoorziening is op dit soort trails.

Dan zijn er nog de «Jeep trails». Zoals de naam al doet vermoeden, mogen 4×4«s - inclusief quads - hier passeren, maar alleen als motorvoertuigen. Borden verbieden de toegang voor elk voertuig zonder 2 aandrijflijnen. Deze paden zijn als speelplaatsen speciaal aangelegd voor 4×4»s, waar vooral Amerikanen dol op zijn. Voor fietsers betekent dit lange klimmen naast de motor over indrukwekkende hellingen, en soms lange afdalingen ook naast de motor. Afdalingen van jeeptrails zijn zeer technisch en bijzonder geschikt voor volledig geveerde voertuigen.

Enfin les sentiers ou trails. On peut les classer en deux types : les autorisés et les non autorisés. Dans les parcs, extrêmement nombreux au Colorado, les sentiers ne sont autorisés qu’aux piétons et aux cavaliers. Aucun engin mécanique n’y est toléré, y compris les vélos. La nature physique de ces sentiers ne diffère en rien de ce qu’on peut trouver dans nos montagnes alpines ou pyrénéennes. Lorsque le sentier est hors parc, c’est-à-dire qu’il pourrait en théorie être emprunté, d’autres interdictions viennent quand même en restreindre l’accès : c’est ainsi que la présence signalée d’Ours noir (voir le § cohabitation) nous a de nombreuses fois contraint à rebrousser chemin. Un détail qui ne nous a pas échappé : hors des parcs, le balisage et la signalisation des lieux sont quasiment inexistants. Nous avons souvent apprécié le GPS… La peur du gendarme (ici du ranger) etc… nous a conduits à n’enfreindre que 2 fois en 2 mois les interdictions de rouler à bicyclette sur les sentiers des parcs nationaux!

Colorado in de herfst

Le temps peut y être magnifique. Beau une grande partie de la matinée avec très souvent arrivée de nuages en milieu d’après-midi suivie d’une dégradation légère jusqu’en début de soirée pour retrouver un ciel calme et superbement dégagé la nuit. Toujours stationnés à près de 3000 m d’altitude, loin des sources de pollution nous n’avons eu de cesse d’admirer les étoiles. Une certaine idée du bonheur.

Het is 's nachts koel, maar de temperaturen stijgen snel met de eerste zonnestralen en, vooral in september, is lichte kleding aan de orde van de dag.

Oui, mais en octobre… le climat se dégrade vite et comme on est toujours à 3000 m d’altitude, ça donne des tenues moins légères comme vêtements et des températures plus fraîches.

Met andere woorden, scepsis en wantrouwen tegenover het weer zijn de regel vanaf begin oktober. Zozeer zelfs dat we, geconfronteerd met sneeuw en kou, een week voor onze geplande terugkeer naar Frankrijk moesten opgeven en genoegen moesten nemen met een paar bescheiden passen in de woestijn.

Samenwonen

avec les autres et les américains en particulier :

Wat een verrassing! Vol vooroordelen, ongetwijfeld vanwege de dramatische internationale gebeurtenissen en de huidige verkiezingsperiode, verwachtten we zo niet vijandigheid, dan toch een zekere kilte van de kant van de Amerikanen. Maar we hadden het mis: we hebben het hier over warme contacten. Telkens wanneer we de kans kregen, of hebben gekregen, om contacten te leggen, hebben we uitingen van sympathie, zo niet regelrechte vriendschap gezien. We moeten ook de spontaniteit van de Amerikanen vermelden, die van nature hun best doen om anderen te ontmoeten, en we zijn nog nooit geweigerd of afgewezen. Integendeel zelfs.

Een speciale vermelding gaat naar onze vriend John Wilkinson, die ons geweldig en vriendelijk verwelkomde in zijn huis in Aspen. Hij had zoveel aandacht voor onze behoeften dat hij Franstalige vrienden uitnodigde om het ons naar de zin te maken, omdat hij wist dat drie van ons geen Engels spraken. Ik wil graag van deze gelegenheid gebruik maken om alle hulp te noemen die hij ons heeft gegeven bij het voorbereiden van onze reis, en in het bijzonder de eerste contacten die hij heeft kunnen leggen om ons te adviseren over het camperverhuurbedrijf waarmee we in zee gingen. We willen hem nogmaals bedanken.

avec la police et les rangers :

Niet gezien... geen contact, geen controles, ongeacht de manier van reizen, te voet, met de fiets, met de auto. Twee keer in 2 maanden passeerden we een auto van de sheriff. Eén keer in twee maanden stopte er één om te vragen of we problemen hadden, omdat we langs de kant van de weg stilstonden (we hadden trouwens pech...).

Quand aux rangers des parcs, si nous les avons rencontrés c’est seulement dans leurs locaux et parce que nous avions besoin de renseignements pour localiser une piste ou un col mais jamais en dehors de ces occasions. Plus discrets, on fait peu !

avec les chasseurs :

September en oktober zijn de openingsmaanden voor de jacht. In september wordt er uitsluitend met boog gejaagd, gevolgd door de traditionele jacht in oktober. De jacht is voornamelijk op groot wild en vindt plaats in gereserveerde gebieden die toegankelijk zijn voor het publiek. De jagers verzamelen zich in lichte kampen verspreid over de bergen, die ze per 4×4 bereiken. Ze reizen per quad (!) naar hun jachtposten. Het is een heel gedoe als je bedenkt hoeveel materiaal ze moeten vervoeren. Onze relaties zijn altijd hoffelijk geweest en geen enkel incident heeft hen ooit verstoord. We nemen aan dat ze, net als alle jagers, onze bezoeken aan hun jachtgebieden niet op prijs stellen, maar dat hebben ze ons nooit laten weten. En ze waren altijd erg vriendelijk, hielpen ons de weg te vinden en adviseerden ons zelfs over de beste routes.

avec les automobilistes :

Veel respect voor fietsers. Niet te vroeg inhalen. Geen getoeter. De enorme vrachtwagens passeren ruim en als de middenberm doorgetrokken is, als we niet in een berm staan, haalt geen enkele auto of vrachtwagen ons in door de middenberm te durven overschrijden. Voorrang is heilig, en nog meer als het om fietsers gaat. Er is ons verteld dat er zware straffen staan op het niet respecteren van de verkeersregels. Misschien is dit een verklaring. Maar we betwijfelen of het de enige is. Goed burgerschap moet een rol spelen.

avec les chiens :

Goddelijke verrassing: er zijn er geen, of bijna geen, en de «bijna geen» worden altijd aan het lijntje gehouden. Het heeft dus geen zin om erover door te gaan. (Aan de andere kant kunnen we over hetzelfde onderwerp nog wel even doorgaan over honden in Pakistan, Ladakh, Peru enzovoort).

avec les ours :

We kunnen er nu over praten, maar we kunnen ze je niet laten zien, zelfs niet op foto's, want hoewel ons er veel over verteld is, we er veel voor gewaarschuwd zijn en we vooral van veel routes verbannen zijn, hebben we ze nog nooit gezien.

Strikt genomen was er geen sprake van samenleven met de beren, omdat hun territorium over het algemeen verboden was voor voetgangers, ruiters en fietsers. Omdat we heel weinig wisten over plantensoorten, durfden we de verboden niet te trotseren, waardoor we onszelf beroofden van de passen binnen het bereik van onze wielen. De echte compensatie voor deze frustratie zou zijn geweest als we tenminste een beer van dichtbij hadden kunnen zien en fotograferen. Die kans kregen we niet eens, dus kwam er een tweede frustratie bij.

Et la cohabitation entre les 4 centcolistes ?

perfect... maar alleen als...

Op voorwaarde dat we onze verschillen accepteren en ze omzetten in troeven. Want onze karakters, onze leeftijden - we zijn allemaal ouder dan 60 - onze verschillende levensstijlen en onze persoonlijke geschiedenissen kunnen ons zowel goed als slecht brengen. We hebben, zoals altijd, gekozen voor het goede en hebben van deze momenten van samenleven, deze momenten van ontdekking, bronnen van nieuwe voldoening gemaakt.

La vie quotidienne dans un espace clos tel qu’un camping-car, fut-il vaste, nécessite beaucoup de retenue, beaucoup de respect des autres, de leur rythme, de leur désir, de leurs habitudes. La fatigue physique a parfois été source de tension; les choix de la majorité ont parfois contraint l’un d’entre nous; Le plaisir d’être ensemble et de vivre des moments merveilleux a permis d’effacer les difficultés passagères. Enfin tout cela n’est rien que de très normal. Fallait-il en parler ?

Et les cols dans tout ça ?

Ils furent 134 à nous accueillir à leur sommet :

• 3 passen tussen 1300 en 2000 meter
• 73 passen tussen 2000 en 3000 meter
• 56 op meer dan 3000 meter
• 2 op meer dan 4000 meter

1/3 in vrachtwagens

2/3 in muleteers

Les plus beaux sont certainement ceux où la volonté et l’entêtement furent les moteurs de la réussite, tels que le Mosquito Pass à 4019 mètres où à l’arrivée régnait un froid polaire, le Sunnyside Saddle où sur la piste enneigée il fallut longtemps porter le vélo sur l’épaule ; ou encore le Hayden Pass 3264 mètres, le bien-nommé avec ses descentes vertigineuses ou le Difficult Pass à 3659 mètres qui lui également méritait bien son nom.

La ligne de crête des Montagnes Rocheuses, le « Divide », figure la ligne de partage des eaux entre l’Atlantique et le Pacifique. L’essentiel des cols à plus de 3000 mètres se situent sur le Divide, le plus souvent dans des Parcs nationaux ou des réserves et donc interdits aux engins mécaniques, excluant ainsi de fait la réalisation de circuits ; ceci nous a conduits à programmer de nombreux aller-retour faute d’autres possibilités. En effet emprunter l’autre versant d’un col, choix pas toujours possible par ailleurs, pour tenter de rejoindre le départ en ré-empruntant un nouveau col nous aurait conduits à parfois effectuer des circuits de près de 200 kilomètres, chose impensable en VTT comme en route également.

Dus vertrokken we vanuit Noord-Colorado, in Roosevelt National Park aan de grens met Wyoming, geleidelijk afdalend langs de Divide naar de grens met New Mexico en eindigend in de buurt van Denver. Deze routekeuze was ingegeven door klimaatstudies, die ons slechter weer in het noorden beloofden dan in het zuiden naarmate we verder de herfst ingingen. Over het algemeen bleek dit het geval en konden we 56 dagen achter elkaar rijden, op twee dagen na die werden verstoord door regenachtig weer.

Het lokaliseren van de passen werd gemakkelijker dankzij de elektronische computer en GPS-hulpmiddelen die we tot onze beschikking hadden. Maar de overvloed aan middelen had soms perverse effecten. De coördinaten van de passen uit de officiële lijst kwamen soms niet overeen met de locatie op de grond, ook al kon de nauwkeurigheid van onze GPS niet in twijfel worden getrokken. Niets ernstigs als je in open terrein bent, op een weg of spoor. Veel lastiger is het als je buiten de piste navigeert, in een bos, op een rotsachtige helling, in sneeuw of mist, of nog erger, in een combinatie van al deze moeilijkheden. Onnauwkeurigheden van enkele honderden meters kunnen desastreuze gevolgen hebben. Wij hebben Marcel Goll, de man achter de officiële lijst van Amerikaanse passen die onder auspiciën van de Confrérie is gepubliceerd, gewezen op de punten die wij als problematisch beschouwden.

Logistiek en rentmeesterschap....

Vliegreizen voor mannen en fietsen

Nouvelles Frontières bood ons de beste tijd/tijd/kostenverhouding op een vlucht van Continental Airline naar Parijs/New York/Denver op de heenreis en op een vlucht van Continental Airline naar Denver/Houston/Parijs op de terugreis. British Airway, een maatschappij die we goed kenden omdat we er vaak gebruik van hebben gemaakt, weigerde deze keer onze fietsen te vervoeren zonder enige plausibele verklaring.

Surprise au départ (et re-surprise au retour), Continental Airline nous a réclamé une taxe de 80 $US pour manutention spéciale de nos bagages vélos, ces derniers pourtant bien emballés dans des housses aux normes aviation. Lesquels emballages renforcés de films-bulles et de cartons protecteurs n’ont pas dû être suffisants lors de ces « manipulations spéciales » car sur un vélo le disque de frein de la roue avant et la patte-fusible du dérailleur arrière étaient tordus et sur un second vélo le disque de frein avant avait également reçu un choc. Le tout exigeait d’être remplacé pour fonctionner correctement. Conclusion : trop emballé ne nuit pas…

Camperverhuur

Effectué chez B&B Rental, importante agence de location de Denver proposant les meilleurs tarifs. Site internet très documenté. Service impeccable. Personnel à disposition. Sérieux éprouvé : une panne qui s’est révélée bénigne a immobilisé notre camping-car à 150 miles de Denver. 2 h. après avoir téléphoné à l’agence un camping-car de remplacement, encore plus grand que le précédent, nous était amené sur place. Dommage que nous ayons dû leur laisser notre franchise de 500 $US, mais nous avions bel et bien cabossé le véhicule (cf. plus haut…).

De camping

Ongeoorloofd kamperen is verboden. Volledig. Er zijn genoeg openbare kampeerterreinen - de campings die door de bosbouwdiensten worden beheerd - en privékampeerterreinen.

Campings liggen ver van de bebouwde kom, meestal in parken, en hebben heel weinig standplaatsen, meestal tussen 12 en 20. Er is geen conciërge, de grond is gestabiliseerd om voorrang te geven aan campers en caravans, en er zijn geen gemeenschappelijke voorzieningen behalve toiletten die altijd goed onderhouden en heel schoon zijn. Er is geen conciërge, de grond is gestabiliseerd om voorrang te geven aan campers en caravans, en er zijn geen gemeenschappelijke voorzieningen behalve toiletten die altijd goed onderhouden en zeer schoon zijn. Water is zelden beschikbaar en er is geen mogelijkheid om afvalwater te lozen. Kosten van een kampeerplaats: van 10 tot 14 $US per nacht. De meeste campings in Colorado sluiten na 15 oktober, sommige al eind september.

De privépercelen bieden alle diensten die je je maar kunt wensen, inclusief wasfaciliteiten en, bovenal, afvalwater- en sanitaire voorzieningen. Een staanplaats voor 4 personen kost tussen 30 en 50 $US per nacht. Als houders van een KOA-kortingskaart konden we genieten van iets lagere tarieven.

Om onze bezoeken aan deze privéruimtes te beperken, hebben we het gebruik van het toilet drastisch beperkt en douches alleen toegestaan als ze waren aangesloten op een waterleiding. Met andere woorden, bijna nooit... de paradox van onze uitrusting die zo geavanceerd is dat ze niet langer de autonomie biedt die een van haar belangrijkste voordelen is. Maar dat is een Frans concept, geen Amerikaans.

Benodigdheden

Réfrigérateur, congélateur et coffres du camping-car permettaient facilement des approvisionnements pour plusieurs jours ce qui nous amenait à intervalles réguliers – 5 jours en moyenne – à fréquenter les hypermarchés des grandes villes. On y trouve de tout, et à un prix égal sinon moins cher qu’en France à condition évidemment d’en exclure le vin et le fromage (nous n’incluons pas dans la catégorie « fromage » la pâte colorée genre savonnette appelée là-bas « cheese »…) que néanmoins on peut trouver facilement mais alors à quel prix !

De camper verbruikte gelukkig gemiddeld 40 liter per 100 km. Met een brandstoftank van bijna 300 liter was de actieradius redelijk verzekerd, aangezien benzinestations buiten de bebouwde kom zeldzaam zijn, en de kosten waren draaglijk, aangezien benzine ongeveer 30 eurocent per liter kost.

Fietsreparaties

Moins aisée que nous ne l’imaginions pour un état berceau du Mountain Bike. On ne trouve de véritables professionnels du VTT que dans les quelques grandes villes ou dans les stations de vacances du genre Aspen ou East Park. Bien que les incidents mécaniques non réparables par nos soins aient été peu nombreux, il a fallu parfois attendre près d’une semaine avant de trouver la pièce idoine ou le réparateur compétent. La sophistication actuelle des VTT, si elle est synonyme de progrès technique, de sécurité, de confort a son revers : les réparations deviennent impossibles faute d’outillage spécifique ou également sophistiqué. Le démontage de certains assemblages est fortement déconseillé par le fabricant. Il en est ainsi des fourches, amortisseurs et freins hydrauliques, des nouveaux pédaliers creux etc… C’est ainsi que pour un voyage en autonomie totale, il est impératif de bien choisir son matériel qui doit être réparable avec les moyens du bord. Heureusement ce n’était pas le cas cette fois-ci au Colorado.

Combien ça a coûté tout ça ?

Nous sommes donc restés 63 jours sur place. Le véhicule a parcouru environ 4200 km pour un total autorisé (compris dans le prix de location) de 6300 km.

Dans les sommes ci-dessous TOUT est compris en dehors des dépenses strictement personnelles telles que : téléphone, courrier, réparations de vélos, cadeaux. Tout ce qui avait une connotation collective comme par exemple les produits d’entretien des vélos, les boissons, les entrées de musée et de parcs etc… est inclus dans le prix de revient du séjour.

Luchtvervoer (inclusief de speciale afhandelingstoeslag voor fietsen) kost 880 $US per persoon (inclusief 160 $US voor afhandeling).

De kosten voor het huren van de camper bedroegen 9380 $US, plus een extra WA-verzekering van 945 $US en het verlies van de borgsom van 500 $US door een deuk in het voertuig.

We hadden 730 $US aan benzine.

Campings en aanverwante activiteiten zijn goed voor 1391 $US in onze begroting, oftewel 22 $US per dag.

L’alimentation nous a coûté 2710 $US pour les 2 mois, soit une moyenne approximative de 10,80 $US par jour et par personne (traduit en euros sur la base d’un dollar à 1,30 cela représente 8,30 € ou encore env. 55 francs. Correct, non ?)

Diverse uitgaven - een paar restaurants, het hotel bij aankomst, wasserettes, musea, parken, de taxi terug naar het vliegveld, etc. - waren goed voor 796 $US van ons budget.

et maintenant si on totalise le tout cela a coûté :

• en dollars US : 5.002 $US par personne
• en euros sur la base de 1,30 $US par € : # 3848 € par séjour/personne ou encore # 61 € par jour/personne

Conclusion rapide sur les coûts :

De kosten voor het huren van de camper wegen natuurlijk zwaar door in de totale kosten van de vakantie, maar ze moeten worden vergeleken met wat het zou hebben gekost om een 4×4 busje te huren en in half-camping/half-motelaccommodatie te verblijven, zoals voorzien in het oorspronkelijke plan. Uitgaande van 30 dagen in een motel, d.w.z. 2 kamers voor 40 $US per nacht, talrijke maaltijden in restaurants en een extra investering in kampeeruitrusting die is aangepast aan de groep en de regio - een veronderstelling die, laten we dat niet vergeten, niet haalbaar was vanwege de schaarste aan motels op onze route en het slechte weer dat kamperen verbood - zou de kostprijs van het hele pakket hoger zijn geweest dan wat de camperoplossing ons heeft gekost.

De camper bleek het perfecte voertuig voor ons project, wat niet mogelijk was geweest als we een andere optie hadden gekozen.

Voor degenen die graag willen ontsnappen naar Colorado

We hebben een grote hoeveelheid documentatie tot hun beschikking, waarvan een deel ter plaatse is verzameld. We kunnen de wegenkaarten, atlassen en andere kaarten die we tijdens deze reis hebben gebruikt, uitlenen. We kunnen ook de «ToPo US 5.0» software en digitale kaarten van DeLorme uitlenen. Tot slot zullen we reageren op alle verzoeken om informatie of advies.