Home » Diverse bergpassen » De Vallée Étroite pas

De Vallée Étroite pas

De Vallée Étroite pas (FR-05-2445c) is een discrete pas, overschaduwd door zijn bekendere buren: in het westen, de Col des Rochilles (FR-05-2496) en in het oosten de Fréjuspas (FR-73-2540 of IT-TO-2540). Toch is deze pas een van de oudste traditionele oversteekplaatsen tussen de Maurienne (Modane) en de Piemonte (Bardonèche) aan de voet van de prachtige Mont Thabor (3178m).

De Vallée Étroite pas werd opgenomen in de 30-40 jaar van de XX^e Destijds was het een grenspas en onderdeel van de «Maginotlinie» van de Alpen. Sinds de Frans-Italiaanse akkoorden van 1947 is de grens uitgebreid tot slechts een paar kilometer van Melezet, waardoor de Vallée Étroite in Franse handen is gekomen. Hoewel er hier geen soldaten zijn, wordt de pas nu gebruikt door veel wandelaars op de GR5. De Vallée Étroite pas kan aan beide kanten worden beklommen.

Hier zie je een glimp van de zuidkant. Verlaat Melezet via een mooie weg die een eerste helling beklimt om de kleine vlakte van Pian de Colle te bereiken. Rechts, op de helling, de veters van de Col de l'Échelle (FR-05-1762) die je in de Clarée-vallei naar Névache brengt. Na het oversteken van de (symbolische) grens loopt een tweede steile helling langs een kleine dam. Vijf haarspeldbochten hoger maakt het asfalt plaats voor een breed R1-pad dat uiteindelijk naar de Plaine de Vauzenet leidt. Dit zal het geval zijn tijdens de hele klim, die in opeenvolgende stappen verloopt als een reusachtige trap.

De vallei is prachtig en wie goed op de hoogte is, ziet dat het een typische gletsjervallei is, met zijn verticale wanden en voeten vol machtige steenslag. De lariksbomen zijn overal, als weerspiegeling van het droge, zonnige klimaat, en het heldere water van de bergstroom, die het pad grotendeels volgt, draagt bij aan de charme. Na een schaapskooi (hoogte 1711m) komt het asfalt weer tevoorschijn en vier haarspeldbochten later bereik je de «Granges de La vallée Étroite», het startpunt van vele wandeltochten. Er zijn hier enkele gastvrije schuilhutten en je kunt er iets eten om op krachten te komen voor wat komen gaat... Neem niet het pad dat tussen de huizen doorloopt, maar ga om het gehucht heen op de helling aan de linkerkant (GR5 markeringen). Het pad is nog steeds goed te fietsen tot aan de Pont de la Fonderie (aan de voet van oude mijnen). Let op, deze brug is niet de brug die rechts duidelijk zichtbaar is (hoogte 1697m), hij ligt verborgen onder de lariksen, verder stroomopwaarts (volg de bordjes). Hier begint het zwaarste deel van de klim (zie 1 op de bijgevoegde kaart).

Vanaf nu is er maar één pad. Het begint met een S3 push voor ongeveer 250m, dan volgt een S2 landing, voordat je een vrij steile gletsjersluis oversteekt: S3-4 voor 500m. Maar wat een uitzicht vanaf de top! Gletsjererosie heeft prachtige, typische gevlekte rotsen achtergelaten. Het pad wordt weer gedeeltelijk fietspad en daalt geleidelijk af naar de Vallon en Plaine de Tavernette waar de bergstroom meandert, terwijl de Mont Thabor aan de linkerkant de wacht houdt. Het landschap is woest en prachtig. Maar deze gelukzaligheid stuit al snel op de tweede moeilijkheid van de klim (zie 2 op de bijgevoegde kaart). We moeten een laatste sluis oversteken over een pad bezaaid met keien (S3-4 voor ongeveer 500m), maar phew! Het grootste deel is gedaan en we bereiken de col (2445m) vrij snel zonder al te veel moeite (S1, S2). Het landschap op de top is prachtig, heel wild. In het westen kun je de schuilplaats van de Mont Thabor zien en als je in die richting gaat, bereik je in vijf minuten de Passage Sainte-Marguerite, gemarkeerd met een kruis.

De afdaling naar de andere kant van de Col de la Vallée Étroite wordt gemaakt bij 90% op de fiets. Neem een pad S1-2 naar rechts en je komt uit boven de Col de la Replanette (FR-73-2338) en vanaf deze pas, door de alpenweiden (HS1), vinden we een spoor R1-2 en vervolgens R1 naar het chalet de la Replanette. Dan begint een weelderige afdaling naar het skioord Le Charmaix, waar je terugkeert naar asfalt en Modane aan de voet van de Maurienne-vallei (1400 m stijgen vanaf de Col de la Vallée Étroite!).

Tekst en foto's door René Poty